(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 22)
ข้าได้ยินว่ามีคนจ่ายเงิน จองตัวนางไว้ครึ่งปี
คือเจ้าเองหรอกหรือ
เป็นเงินก้อนใหญ่เลยนะนั่น
เจ้าคงรวยมากสินะ
นอกจากไข่มุกแล้ว
ข้ายังฆ่าโจรสลัดอีก 18 คน
เพื่อให้มีเงินพอจ่ายสำหรับครึ่งปี
คงไม่ใช่งานง่ายๆ
โดนฟันบาดเจ็บมานิดหน่อย
ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
- เจ้ากับแม่นางเมิ่ง... - เปล่า
ทุกครั้งที่ข้าหาเงินได้มากพอ
ข้าจะไปหานางที่หอว่านฮวา
แต่ว่า...
แม่นางเมิ่ง นี่ขนมของโปรดเจ้า
ข้ารับของจากคนแปลกหน้าไม่ได้
ข้าเอง เฮยจือจู
ข้าไม่ใช่คนแปลกหน้า
ข้ารู้จักเจ้าหรือ
เจ้ารู้จักข้าหรือไม่นั้นไม่สำคัญ
สำคัญคือข้าจำเจ้าได้
ข้าจะปกป้องเจ้าตลอดไป
เจ้าทำอะไรน่ะ
พวกเขาบอกข้าว่า ยามใดมีผู้ชายเข้ามาในห้องนี้
ข้าต้องทำเช่นนี้
เจ้าไม่ต้องทำหรอก
มีคนตั้งหน้าตั้งตาทำงานหาเงิน เพื่อไม่ให้ชายใดมาทำร้ายเจ้า
หากชายคนใดเข้าใกล้เจ้า
ให้ใช้สิ่งนี้เล่นงานมัน
สัญญากับข้า
เจ้าต้องจำเรื่องนี้ให้ได้
อย่าลืมเด็ดขาด
เจ้าทำเพื่อนางตั้งมากมาย
แต่นางก็ยังจำเจ้าไม่ได้หรือ
ใช่
ทุกครั้งที่ข้าไปหานาง
ข้าต้องแนะนำตัวเองใหม่
นางจำเจ้าไม่ได้เลยสักนิด
ที่เจ้าทำไปเพื่อนางทั้งหมด มันคุ้มค่าหรือ
บางที...
มันอาจเป็นความรัก
เจ้าโง่หรืออย่างไร
เจ้าเคยรักใครมาก่อนไหม
หากเจ้ารักใครสักคนจริง
เจ้าจะยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อนาง
แม้ชีวิตก็สละได้
เจ้าคิดถึงคนที่เจ้ารักอยู่หรือ
ข้าก็ไม่รู้ว่ามันเรียกว่ารักได้ไหม
หากข้ารักนาง
ทำไมเห็นนางทีไร ข้าถึงอยากแกล้งนางตลอด
แต่หากข้าไม่ได้รักนาง
ทำไมยามเห็นนางอยู่กับชายอื่น
ใจข้าถึงเจ็บ
นั่นเพราะเจ้าโตมากับพวกคนโฉด
เจ้ารู้แต่วิธีแกล้งคน
ไม่เคยเรียนรู้การทำดีต่อผู้อื่น
ไร้สาระ
เจ้าแม่กวนอิม ผู้เปี่ยมด้วยเมตตา
โปรดคุ้มครองเซียวฮื้อยี้ให้ปลอดภัย
โปรดคุ้มครองเขา ไม่ให้คุณชายฮวาหาเขาพบ
ถึงชาตินี้ข้าจะไม่ได้เจอเขาอีก
ข้าก็หวังว่าเขาจะปลอดภัย
ช่างเป็นคนรักเดียวใจเดียว
ท่านต้องการอะไร
ข้ามีเรื่องอยากถามแม่นางเถี่ยหน่อย
เหตุใดเจ้าจึงห้ามคุณชายฮวา ครั้งแล้วครั้งเล่า
ไม่ให้ฆ่าเจียงเสี่ยวหยู
เพราะเขาเป็นคนดี
ช่างน่าเสียดาย
แม่นางเถี่ย
อย่ากลัวไปเลย
ข้าจะส่งเจ้าไปโลกหน้าก่อน
แล้วอีกไม่นาน
ข้าจะส่งไอ้เจ้าเสี่ยวหยูตามเจ้าไป
ฝันร้ายหรือ
เจ้าวิปริตไปแล้วหรือ
มาแอบดูคนนอนทำไม
เจ้ายังไม่ได้บอกข้า ว่าตัวจริงแม่นางเมิ่งคือใคร
ทำเอาข้าตกใจหมด
หากเจ้าไม่ยอมบอกว่า แม่นางเมิ่งคือใคร
ข้าจะย่องมาทำเจ้าตกใจทุกคืน
เยี่ยมเลย
จะได้มีคนคอยเฝ้าข้าทุกคืนตอนนอนหลับ
ดีจะตายไป
เตียงออกจะกว้าง
มานอนกับข้าสิ
เจ้าทำเช่นนี้กับข้าทำไม
สัญญาแล้วไม่ใช่หรือว่าจะบอกข้า
ข้าแค่พูดไปอย่างนั้นเพราะถูกมัดอยู่
- คิดเป็นจริงเป็นจังได้อย่างไร - อยากถูกมัดอีกไหมล่ะ
ไม่ใช่ว่าข้าไม่ยอมบอกว่านางเป็นใคร
แต่ข้ากลัวว่าจะมีคนมาตามล่าข้า
- หากข้าเปิดเผยตัวตนนาง - ใครล่ะ
คนที่ร้ายกว่าเจ้าร้อยเท่า
แม้นางจะทำตัวเอง จนต้องกลายมาเป็นเช่นนี้
แต่ข้าเองก็มีส่วนเหมือนกัน
เอาอย่างนี้ดีไหม
ข้าจะใจดีช่วยเจ้าพานางหนี จากหอว่านฮวาดูสักครั้ง
หากทำได้ข้าคงทำไปแล้ว
ยากตรงไหน
- เจ้ารู้ไหมใครเป็นเจ้าของที่นั่น - ใครล่ะ
คนดูแลหอว่านฮวาคือเว่ยหมาอี
อาจารย์ของเขา คือหัวหน้าของสิบสองนักษัตร
เว่ยอู๋หยา
พรรคอู๋หยาหรือ
พรรคที่ชั่วร้ายที่สุดในใต้หล้า
มีอะไร
ทำไมเจ้าถึงเงียบไป
เว่ยอู๋หยา
ข้าเคยได้ยินเรื่องเขามาก่อน
เมื่อ 18 ปีก่อนเขานับเป็นยอดฝีมือ
แต่เขาหายเข้ากลีบเมฆไปนาน ราวกับกำลังวางแผนใหญ่อยู่
แค่คิดก็ขนลุกไปทั้งตัว
เช่นนั้นเจ้าคงรู้แล้วว่า
เหตุใดข้าถึงยอมเสี่ยงชีวิตหาเงิน
แทนที่จะไปชิงตัวแม่นางเมิ่งออกมา
จริงอยู่ว่าเขาน่ากลัว
แต่สู้กับคนแบบนี้ยิ่งน่าสนใจ
ไม่ต้องห่วง ปล่อยเป็นหน้าที่ข้าเอง
คุณชาย อย่าได้กังวล
ข้าจำได้หมดแล้ว
ฝากเจ้าด้วยล่ะ
เอาไปสิ
เข้ามาข้างในก่อนสิเจ้าคะ
- มาหาอะไรดื่มกัน - คุณชาย
- เชิญ - เจอกัน
- เข้ามาก่อนเจ้าค่ะ - เชิญนั่งข้างบน
- ข้าจะพาไปข้างบน - เชิญข้างในเจ้าค่ะ
คุณชาย เชิญข้างในก่อน
รีบมาเร็วเข้า
ทำไมเนื้อตัวมอมแมมเช่นนี้
มานี่เลย
- ไปกัน - มานี่
- เยี่ยมเลย - ถูกใจจริง
เร็วเข้า
นี่ หยุดก่อน
มาหาใคร
ข้ามาหาเสียวฉ่า
"เสียวฉ่า" หรือ
เสียวฉ่า
- เสียวฉ่า - หยุดนะ
- เสียวฉ่า - หยุด
- เสียวฉ่า - ลงมา
- เสียวฉ่า
ลงมา เจ้าทำอะไรน่ะ
เจ็บนะ
เสียวฉ่าอะไร
ใครคือเสียวฉ่า
- อย่าขยับ - อย่าขยับ
เสียวฉ่าเป็นน้องสาวข้า
ข้าชื่อเสี่ยวไต นางชื่อเสียวฉ่า
เห็นนางไหม
นางตัวสูง ผิวขาว
เหมือนเทพธิดาเลย
เจ้าหมายถึงแม่นางเมิ่งใช่ไหม
- แม่นางเมิ่งหรือ - ใช่
นางเป็นใคร นางอยู่ไหน
- แม่นางเมิ่ง - หยุดนะ
- แม่นางเมิ่ง - อย่าขยับ
- บังอาจนัก - แม่นางเมิ่ง
เจ้าต้องการอะไร
ข้ามาตามหาน้องสาว
น้องสาวหรือ
ทำไมถึงมาตามหาน้องสาวที่หอว่านฮวา
นางบอกว่าแม่นางเมิ่งคือน้องสาวข้า
เจ้า...
เจ้าบังคับให้นางเป็นนางโลมหรือ
บังคับให้นางเป็นนางโลม
หอว่านฮวาบังคับให้ผู้หญิงเป็นนางโลม
- ใครน่ะ - ไร้ยางอาย
- เหลวไหลสิ้นดี - หอว่านฮวา
- เราไม่เคยทำเช่นนั้น - บังคับผู้หญิงเป็นนางโลม
แม่นางเมิ่ง
ไม่มีทางเป็นน้องสาวเจ้า
ยิ่งไปกว่านั้น
แม่นางเมิ่งไม่ใช่คนที่ คนทั่วไปอย่างเจ้าจะเจอได้
ทำไมจะเจอไม่ได้
หากเจ้าบริสุทธิ์ใจจริง เจ้าก็คงไม่ห้ามข้าไม่ให้พบนาง
ข้าพูดถูกไหม
- ให้เขาพบนางเถอะ - ไล่เขาไป
- ให้เขาได้พบนาง - เร็วเข้า
- ก็ได้ - วุ่นวายอะไรกัน
ในเมื่อเจ้าอยากพบนาง
ข้าก็จะให้โอกาส
แต่เรามีกฎที่ต้องทำตาม
ข้าตกลงกับลูกค้าคนหนึ่งไว้
ใครที่ได้เห็นแม่นางเมิ่ง
จะต้องเป็นศพออกไปจากหอว่านฮวา
ว่าอย่างไรล่ะ
ยังอยากเจอนางอยู่ไหม
หากข้าไม่ได้เจอน้องสาว อยู่ไปก็ไร้ค่า
ข้าอยากเจอนาง
- ก็ได้ - ยังขอเจออีกหรือ
- โง่หรือเปล่าเนี่ย - ไปดีกว่ามั้ง
เชิญทางนี้
นี่คือห้องแม่นางเมิ่ง
น้องพี่
เกิดอะไรขึ้น น้องพี่
น้องพี่ เหตุใดเจ้าจึงใจร้อนนัก
ทำไมน้องถึงไม่รอพี่เล่า
น้องพี่
เจ้า
นางตายเพราะเจ้า
เอาน้องสาวข้าคืนมา
น้องพี่
น้องพี่ เจ้าต้องตายอย่างอนาถ
พี่จะล้างแค้นให้เจ้าเอง
น้องพี่
หยุดร้องไห้
ไม่เช่นนั้นข้าจะส่งเจ้าไปอยู่กับนาง
นางตายเพราะเจ้า
เอาน้องสาวข้าคืนมา
ซวยชะมัด
น้องพี่
- น้องพี่ - พาน้องเจ้าไปเสีย
น้องพี่ พี่จะพาเจ้ากลับบ้านนะ
มา ไปกันเถอะ
หลีกไปให้พ้น
- เชิญเจ้าค่ะ - หลีกไป
- เกิดอะไรขึ้นกับแม่นางเมิ่ง - เป็นอะไรน่ะ
- ทำไมนางออกไป - เกิดอะไรขึ้น
ซวยเป็นบ้า
หลบไป
นี่มันน้ำผึ้งผสมสีแดงไม่ผิดแน่
เจ้าพวกโง่เอ๊ย ไม่ได้กลิ่นหรือไง
- ขอรับ - ขอรับ
รออะไรอยู่ ตามพวกมันไปเร็ว
- ขอรับ - ขอรับ
เว่ยหมาอีไม่สงสัยอะไรเลยหรือ
ข้ากดจุดหลับใหลของนาง
- นางเหมือนศพเลย - แล้วมีดนั่นล่ะ
"มีด" หรือ
มีดที่ไหนล่ะ
เซียวฮื้อยี้ เจ้าหลักแหลมนัก
มิเช่นนั้นคนจะเรียกข้าว่า ผู้หลักแหลมที่สุดในโลกหรือ
แย่แล้ว พวกมันตามมาแล้ว
เว่ยหมาอีหัวไวไม่เบา
พาแม่นางเมิ่งหนีไปก่อน
ข้าจะล่อมันไปทางอื่น
ได้ เช่นนั้นไปเจอกัน ที่กระท่อมข้างทุ่งดอกไม้นะ
ไปเร็ว
บังอาจหลอกลวงพรรคอู๋หยา อยากตายนักหรือ
ฝีมืออย่างเจ้า ไม่มีสิทธิ์พูดเช่นนั้นด้วยซ้ำ
มู่หรงจิ่วเอ๋ย มู่หรงจิ่ว
วันนี้
ข้ายอมถูกซ้อมถูกด่า
เสี่ยงชีวิตพาเจ้าหนีออกมา จากหอนางโลมเลยนะ
ถ้าวันหนึ่งเจ้ากลับมาจำได้
อย่าตอบแทนข้าด้วยการเนรคุณล่ะ
ตอนนี้เราไม่ติดค้างอะไรกันแล้ว
ขออภัยที่มาช้า
ข้ามีของจะให้เจ้า
อะไรหรือ
เจ้าทำอะไรน่ะ
- เฮยจือจู - ปล่อยนะ
หากเจ้าแอบโผล่มา ไม่ให้สุ้มให้เสียงอีกล่ะก็
ข้าจะตัดจมูกเจ้าทิ้งซะ
รู้แล้วน่า เอามือออกไปได้แล้ว
- บอกกันดีๆ ไม่ได้หรือไง - เจ้าก็หัดใช้ประตูบ้างสิ
เหาะไปเหาะมาอยู่ได้
เจ้าเป็นคนช่วยแม่นางเมิ่งออกมา
ข้าจะไม่โกรธเจ้าก็แล้วกัน
ข้ารอเจ้าอยู่ตั้งสามชั่วยามเชียวนะ
เจ้าไปไหนมา
ข้าถามเจ้าอยู่นะ
ข้าใช้ทางอ้อม พวกมันจะได้ตามมาไม่ได้
รอบคอบใช้ได้นี่
เอาล่ะ
ข้าจะได้วางใจทิ้งน้องสาวไว้กับเจ้า
ดูแลนางให้ดีล่ะ
เซียวฮื้อยี้
ขอบคุณ
- คุณชาย - คุณชาย
เราไปที่คฤหาสน์ตี้หลิง แต่ไม่พบเงินที่ถูกขโมยไป
ในวันเกิดเหตุ เถี่ยอู๋ชวง ไม่ได้ออกจากคฤหาสน์ตี้หลิง
ไม่มีเวลาไปฆ่าใครแน่
หรือว่าการสังหารหมู่ กองอารักขาติดอาวุธชวงชือ
จะเป็นฝีมือคนอื่น
ชายแก่เคราขาวผมขาวไม่ใช่เถี่ยอู๋ชวง
คนเลี้ยงม้าคนนั้นอยู่ไหน
คนเลี้ยงม้าจงรักภักดี ต่อกองอารักขาติดอาวุธชวงชือ
เขาไปเฝ้าอยู่ที่งานศพเพียงลำพัง
หากคุณชายอยากคุยกับเขา
- ข้าจะไปพาตัวมา - ไม่จำเป็น
ข้ามีแผนแล้ว
- เร็วเข้า - ฝนตกอีกแล้ว
เราผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน
เหตุใดต้องตามข้ามาเช่นนี้
เจ้าออกมาทำอะไร
ท่านออกมาทำอะไร ข้าก็ออกมาทำเช่นนั้น
ข้าจะไปที่กองอารักขาติดอาวุธชวงชือ
ในที่สุดท่านก็เชื่อ สิ่งที่เซียวฮื้อยี้บอก
ข้าแค่อยากให้ความเป็นธรรมกับเขา
ไปกันเถอะ
ท่านลุง
คุณชายฮวามาหรือขอรับ
เราอยากถามเพิ่มเติม เกี่ยวกับเหตุการณ์วันนั้น
ข้าบอกไปทุกอย่างแล้ว
ลองคิดดูดีๆ มีอะไรที่ท่านไม่ได้บอกไหม
จริงสิ สองวันก่อนตอนกวาดสวนด้านหลัง
ข้าเจอใบไม้สีแดง ตรงรอยเท้าที่ฆาตกรทิ้งไว้
ข้าไม่เคยเห็นต้นไม้ที่มีใบเช่นนี้ แถวๆ นี้มาก่อน
ต้องติดมากับฆาตกรแน่
จริงสิ ท่านบอกว่าวันนั้น ได้ยินเสียงเหมือนโลหะกระทบกัน
เสียงเป็นอย่างไรหรือ
เสียงเหมือนกระดิ่งทองแดง
คล้ายกระดิ่งซานชิงในวัดเต๋า
"กระดิ่งซานชิง" หรือ
(บ้านตระกูลต้วน)
อวี้หลาง เจ้าบาดเจ็บหรือ
แค่เล็กน้อย
สะกดรอยตามฮวาอู๋ชเวไม่ง่ายเลย
ข้าพลาดทำแขนตัวเองบาดเจ็บ
ฮวาอู๋ชเวรู้แล้วหรือยัง
กระดิ่งซานชิง
ท่านพ่อ
หากเขายังสืบเรื่องนี้ต่อ
เขาต้องรู้เรื่องทุกอย่าง ที่เราทำลงไปแน่
คนตายพูดไม่ได้
ท่านพ่อหมายความว่า...
แต่หากเราเป็นปรปักษ์กับวังบุปผา ข้าไม่อยากคิดถึงผลที่ตามมาเลย
เราจะไม่ฆ่าฮวาอู๋ชเว
สิบคนโฉดจะเป็นคนลงมือ
ท่านพ่อตั้งใจจะสร้างความร้าวฉาน
ระหว่างวังบุปผากับหุบเขาคนโฉด
ให้พวกเขาสู้กันเอง
ส่วนเราก็อยู่เฉยๆ รอหยิบชิ้นปลามัน
คืนนี้เจ้าไปจากบ้านตระกูลต้วน
เอาเงินที่ขโมยมาไปซ่อนในที่ปลอดภัย
ขอรับ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้
อวี้หลาง
ท่านพ่อ ไม่ต้องห่วง ข้าไม่เป็นไร
วันนี้ไม่ต้องตามข้ามา
ข้ารับปากเจ้า
ต่อให้วันนี้เจอเจียงเสี่ยวหยู ข้าก็จะไม่ฆ่าเขา
เช่นนั้นก็ดี
เหมือนที่เซียวฮื้อยี้เคยพูด "วันนี้เป็นอีกวันที่มีความสุข"
แต่ยิ่งท่านพูดเช่นนี้ ข้ายิ่งอยากตามท่านไป
ท่านกำชับว่าวันนี้ไม่ให้ข้าตามไป
เพราะท่านจะไปหอว่านฮวาใช่ไหม
หอว่านฮวาไม่ใช่ที่เดียว ที่เจ้าไปไม่ได้
อย่าโกรธสิ
ข้ารู้
ท่านเป็นห่วงความปลอดภัยของข้า
ท่านถึงไม่อยากให้ข้าตามไป
ข้ากลัวเจ้าไปเป็นตัวถ่วงต่างหาก
วันนี้อาจมีการต่อสู้รุนแรง
เจ้าไม่ไปด้วยจะดีกว่า
แค่วัดเต๋า มีอะไรน่ากลัวนักหนา
ข้าได้ยินจอมยุทธ์เจียงบอกท่านว่า มีต้นไม้ที่มีใบสีแดง
อยู่ที่วัดเต๋านอกเมืองฝั่งตะวันตก
วรยุทธ์ข้าอาจไม่สูงส่งเท่าท่าน
แต่ข้ามีประสบการณ์ในยุทธภพมากกว่า
หากเจออันตราย ข้าอาจเป็นคนปกป้องท่านก็ได้
ข้าจะเก็บตัวฝึกวิชา
เฝ้าประตูไว้
ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้ามา
ขอรับ
แม่นางเถี่ย ดูสิ
ตรงนั้นน่าจะเป็นวัดเต๋า
(วัดเทียนจิ้ง)
ต้องเป็นที่นี่แน่
ใบไม้แบบเดียวกับที่คนเลี้ยงม้าเจอ
ดูใบไม้นี้สิ
เยี่ยมไปเลย
เราเข้าใกล้ตัวฆาตกรอีกก้าวแล้ว
เดี๋ยวก่อน
เอานี่ไป
ถ้าเจ้าเจออันตรายให้เป่ามัน
ดูสิ
ระวังด้วย
มีคนเคยอยู่ที่นี่
เส้นผมหนาสีขาว
ต้องเป็นฆาตกรที่สังหารหมู่ กองอารักขาติดอาวุธชวงชือแน่
กระดิ่งซานชิง
ออกไปก่อน
ร้อยแปดหมัดคลุ้มคลั่งหรือ
ท่านพ่อ
เจ้าคือหลานเอ๋อร์สินะ
โตขนาดนี้แล้วหรือนี่
หากไม่ใช่เพราะจี้หยกกล้วยไม้นั่น
ข้าก็คงจำเจ้าไม่ได้
ไม่ต้องกลัว
ข้า...
ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะได้พบเจ้าอีก
- แถมข้ายังเกือบ... - เพราะเหตุใด
หมายความเช่นไรหรือ
เหตุใดถึงทอดทิ้งข้ามาตั้งสิบปี
เหตุใดคนอื่นถึงมีพ่อกัน แต่ข้ากลับไม่มี
ตอนท่านพ่อจากไป ข้าเพิ่งอายุได้แปดปี
ท่านไม่เป็นห่วงข้าเลยหรือ
ท่านสนเพียงวรยุทธ์หรืออย่างไร ข้าเป็นลูกสาวท่านนะ
แม่นางเถี่ย
ท่านรู้ไหมว่าตลอดสิบปีที่ผ่านมา ข้าต้องใช้ชีวิตอย่างไร
ข้าคิดเรื่องนี้ทุกวัน
คิดว่าท่านพ่อไม่ต้องการข้าแล้ว
ต้องเป็นเพราะข้าไม่เก่งพอแน่ๆ
ข้าต้องทำเช่นไร เพื่อให้ท่านพ่อรักข้า
ข้าทุ่มเทฝึกกระบวนท่า ร้อยแปดหมัดคลุ้มคลั่ง
คิดไปว่าเมื่อข้าเก่งพอ จะประมือกับท่านแล้ว
เมื่อนั้นท่านจะกลับมาบ้านหรือไม่
ท่านจะรักข้าหรือไม่
ท่านจะจำได้หรือไม่ว่า
ท่านมีลูกสาวอีกคนอยู่บนโลกนี้
หลานเอ๋อร์
ข้ารู้ว่าข้าทำผิดต่อเจ้า
ข้ารู้ว่าควรกลับบ้านไปหาเจ้า ให้เร็วกว่านี้
แต่ว่า...
ข้าควบคุมตัวเองไม่ได้จริงๆ
ข้าคิดแต่จะประมือกับเหล่าจอมยุทธ์
ข้าหลงคิดว่าวรยุทธ์ตัวเอง เป็นที่หนึ่งในยุทธภพ
แต่นึกไม่ถึงเลยว่า เหนือฟ้าก็ยังมีฟ้าเสมอ
ต้องฝึกวิชาทั้งวันทั้งคืนเท่านั้น
ข้าถึงเอาชนะจอมยุทธ์คนแล้วคนเล่าได้
ข้าจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าประลองฝีมือ กับจอมยุทธ์ไปแล้วกี่คน
หรือบาดเจ็บระหว่างต่อสู้ ไปแล้วกี่ครั้ง
หลังรวบรวมพลังจากจอมยุทธ์นับร้อย
ในที่สุดข้าก็เชี่ยวชาญ วิชาพิศวงไร้นาม
ทว่า
พอหาคู่ต่อสู้ที่ควรค่า แก่การประมือไม่ได้อีก
ข้าก็รู้สึกสูญเสีย อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
จู่ๆ ก็คิดถึงบ้านขึ้นมาเหลือเกิน
คิดถึงหลานเอ๋อร์ของข้า
ข้ารีบกลับบ้าน
เดินทางไม่หลับไม่นอน จนม้าที่ขี่เหนื่อยตายไปหลายตัว
ในเมื่อท่านตัดสินใจกลับบ้าน ตั้งแต่เมื่อสองสามปีก่อน
แล้วหลังจากนั้นท่านหายไปไหนเล่า
เหตุใดท่านถึงฆ่าคนมากมายเช่นนี้
ระหว่างทางกลับบ้าน ข้าเจอใครคนหนึ่งเข้า
เขากำลังถูกศัตรูไล่ล่า จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด
ข้าช่วยชีวิตเขาไว้
เขาดูเหมือนจะเป็นคนดี
แต่แท้จริงโหดเหี้ยมอำมหิต
เขามอมเหล้าและวางยาข้า
ซ้ำยังจองจำข้าไว้
บังคับให้ข้าสอนวิชาพิศวงไร้นามให้
ข้าปฏิเสธหัวชนฝา
เขาจึงใช้วิธีที่ต่ำช้า เพื่อควบคุมข้า
ปล่อยข้านะ
เจ้ามันต่ำช้า ไม่รู้จักสำนึกบุญคุณ
สักวันหนึ่ง
ข้าจะกินเนื้อเจ้า แล้วหักกระดูกเจ้าเป็นชิ้นๆ
ท่านพี่เถี่ย
ข้าช่วยท่านอยู่นะ
ท่านฆ่าคนไปตั้งมากมาย แถมเต็มไปด้วยพิษสง
ชีวิตท่านหนักหนาเกินไป
ข้าจึงตัดสินใจ
ใช้วิชา 18 เข็มเทวะ ที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษ
ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดให้ท่าน
นอนพักเสียเถอะ
เมื่อตื่นขึ้นมาแล้ว ท่านจะลืมสิ้นทุกสิ่ง
คำบรรยายโดย: นัทธมน เปรมสำราญ